Spis treści
Nie żyje Krystyna Ossowska-Cypryk. Zmarła w wieku 100 lat
W piątkowe popołudnie Muzeum Powstania Warszawskiego podzieliło się tragicznymi doniesieniami. W wieku 100 lat odeszła na zawsze Krystyna Ossowska-Cypryk, która podczas zrywu z 1944 roku ratowała rannych jako sanitariuszka. Śmierć weteranki nastąpiła w poniedziałek, 6 kwietnia, jednak dopiero po kilku dniach stosowny komunikat trafił do opinii publicznej.
Przyszła na świat 19 maja 1925 roku w mazowieckim Sierpcu. Jej edukacja obejmowała naukę w żeńskiej placówce przy ulicy Wiejskiej w Warszawie. Kiedy trwała hitlerowska okupacja, młoda dziewczyna nie zrezygnowała z rozwoju, uczestnicząc w tajnych kompletach. Jednocześnie uczęszczała na zajęcia w legalnie działającej szkole chemicznej na ulicy Chmielnej. Świadectwo dojrzałości zdobyła tuż przed wybuchem sierpniowych walk w 1944 roku, korzystając z podziemnego systemu nauczania.
Krystyna Ossowska w Powstaniu Warszawskim. Walczyła w Śródmieściu
W trakcie sześćdziesięciu trzech dni walk zbrojnych należała do I Obwodu "Radwan" (Śródmieście), będącego częścią Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej w ramach Wojskowej Służby Społecznej. Na początku swoich działań zbrojnych trafiła jako sanitariuszka do punktu medycznego zorganizowanego w Instytucie Głuchoniemych na placu Trzech Krzyży, by w późniejszym etapie przejąć obowiązki łączniczki.
Kiedy niemieckie bomby zniszczyły wieżowiec Prudential oraz gmach Banku PKO przy ulicy Jasnej, od 16 sierpnia do 10 września 1944 roku kontynuowała swoją misję pod adresem Górskiego 4. Następnie, od 11 września aż do kapitulacji zrywu 2 października, jej kwatera znajdowała się przy ulicy Złotej 8.
Krystyna Ossowska-Cypryk i jej losy po wojnie. Kariera naukowa
Po zakończeniu działań wojennych Krystyna Ossowska w 1957 roku stanęła na ślubnym kobiercu, dodając do swojego nazwiska człon męża. Jej ścieżka edukacyjna wiodła przez studia magisterskie na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie studia doktoranckie na Politechnice Warszawskiej. Osiągnęła tam stopień doktora nauk technicznych, zyskując ogromne uznanie jako ekspertka uczelni w dziedzinie mikrobiologii środowiska, a zwłaszcza w wąskiej specjalizacji badającej mikrobiologię powietrza.
W 1990 roku formalnie zakończyła karierę zawodową i przeszła na emeryturę, choć nie rozstała się z uczelnią całkowicie. Przez kolejne lata dzieliła się swoją wiedzą, zatrudniona w niepełnym wymiarze godzin jako starszy specjalista w Zakładzie Biologii Sanitarnej Politechniki Warszawskiej.
Powstanie Warszawskie to także wyjątkowe kadry Stefana "Starby" Bałuka. Ten znany Cichociemny wyruszył do powstańczych walk uzbrojony w aparat fotograficzny. Zobacz galerię:
22
