Wyobraźmy sobie taką sytuację. Dwie kobiety razem wychowują dziecko, ale tylko jedna jest jego matką w świetle prawa. Gdy ta biologiczna matka trafia do szpitala lub umiera, druga, która poświęciła dziecku lata życia, z dnia na dzień staje się dla niego obcą osobą. Traci prawo do informacji o jego zdrowiu i prawo do opieki. Dziecko traci drugiego rodzica. Okazuje się, że Polacy nie chcą godzić się na taki scenariusz.
Społeczne „tak” dla praw drugiego rodzica
Sondaż przeprowadzony przez SW Research na zlecenie KPH stawia sprawę jasno. Aż 56,9 proc. respondentów odpowiedziało „tak” lub „raczej tak” na pytanie, czy drugiemu rodzicowi tej samej płci powinno przysługiwać prawo do dalszego wychowania dziecka, gdyby zabrakło tego uznawanego przez polskie prawo.
Sprzeciw wobec takiego rozwiązania wyraziło zaledwie 24,7 proc. badanych. To pokazuje, że większość społeczeństwa dostrzega problem prawnej pustki, w jakiej znajdują się te rodziny.
Więź ważniejsza niż biologia
Badanie odsłania jeszcze głębszą zmianę w myśleniu.
Ankietowanych zapytano, czy prawo do opieki nad dzieckiem powinno zależeć od stopnia pokrewieństwa. Tu wyniki są jeszcze bardziej zdecydowane. Większość, bo aż 61 proc. Polaków, uznała, że opieka powinna przysługiwać osobom, które faktycznie wychowują dziecko na co dzień − nawet jeśli nie łączy ich z nim więź biologiczna. Liczy się to, kto jest obecny, kto kocha i kto się troszczy.
Prawo nie nadąża za życiem
Kampania Przeciw Homofobii szacuje, że w tzw. tęczowych rodzinach w Polsce wychowuje się około 50 tysięcy dzieci. Wszystkie one żyją w stanie niepewności, bez pełnej ochrony prawnej ze strony obojga opiekunów.
Jak podsumowuje Mateusz Trzaska, koordynator i specjalista ds. rzecznictwa KPH:
Polskie społeczeństwo już dawno zrozumiało, że rodzinę tworzą osoby, które codziennie troszczą się o dziecko. Teraz czas na instytucje i polityków.
