Spis treści
- Praca przy hulajnogach Dott zrujnowała mu zdrowie. Poważny uraz kręgosłupa
- Fadel Hajjaj stracił pracę w serwisie Dott. Został bez środków do życia
- Praca na umowę zlecenie bez badań lekarskich. Interwencja związkowców w Dott
- Związek Syndykalistów Polski wspiera Palestyńczyka. Walka o rekompensatę od emTransit
- Firma emTransit i Dott odpowiadają na zarzuty. Odmowa wypłaty odszkodowania
29-letni Fadel Hajjaj wydostał się z objętej działaniami wojennymi Strefy Gazy, gdzie codziennością mieszkańców jest walka o przetrwanie. Na miejscu, pośród zgliszczy, musiał jednak zostawić swoją rodzinę. Przyjazd do Polski miał być dla niego szansą na lepsze życie oraz sposobem na finansowe wsparcie bliskich, którym zamierzał regularnie przesyłać zarobione pieniądze. Mężczyzna nie przypuszczał jednak, że wkrótce sam znajdzie się w niezwykle trudnym położeniu.
Informację o rekrutacji do serwisu jednośladów elektrycznych przekazał mu inny cudzoziemiec. W kwietniu Palestyńczyk zasilił załogę warszawskiego magazynu, w którym naprawiano hulajnogi marki Dott. Choć warunki były ciężkie, nie narzekał. Z powodu bariery językowej i braku znajomości polskiego, znalezienie jakiejkolwiek posady w obcym państwie stanowiło dla niego ogromne wyzwanie, a praca fizyczna wydawała się jedynym dostępnym rozwiązaniem pozwalającym na zarobek.
Zakres zadań w magazynie był skrajnie wyczerpujący. Z relacji mężczyzny wynika, że zmiany trwały minimum 10, a nierzadko 12 lub więcej godzin, i to przez sześć dni w tygodniu. Do jego zadań należało rozładowywanie ciężarówek, przenoszenie, sortowanie i układanie sprzętu, a także sama naprawa. Dzienna norma wynosiła co najmniej 20 zreperowanych hulajnóg, z których każda ważyła niemal 30 kilogramów.
„Musieliśmy podnosić hulajnogi z podłogi na stoły, żeby je naprawiać. Rozładowywaliśmy też ciężarówki i przenosiliśmy pojazdy w magazynie. To była bardzo ciężka praca fizyczna” – opowiada Fadel Hajjaj w rozmowie z „Super Expressem”.
Stawka godzinowa wynosiła 25 złotych na rękę. Mimo ogromnego zmęczenia, 29-latek zaciskał zęby, bo przyświecał mu konkretny cel. Zdawał sobie sprawę, że jego bliscy w Strefie Gazy liczą na pomoc finansową, a każda kolejna dniówka pozwalała na wysłanie im następnego przelewu. Niestety, po niespełna trzech miesiącach organizm mężczyzny zaczął odmawiać posłuszeństwa.
Praca przy hulajnogach Dott zrujnowała mu zdrowie. Poważny uraz kręgosłupa
Wszystko zaczęło się od bólu pleców, który z upływem tygodni przybierał na sile i uniemożliwiał normalne funkcjonowanie. Wkrótce dolegliwości objęły także okolice brzucha, sprawiając, że każda kolejna zmiana w magazynie wiązała się z ogromnym cierpieniem.
„Kiedy się budziłem, czułem potworny ból pleców i brzucha. Mówiłem o tym kierownikowi, ale usłyszałem, że to normalne. Że każdy, kto zaczyna taką pracę, odczuwa podobny ból i z czasem się przyzwyczaja” – relacjonuje 29-latek.
Palestyńczyk zapewnia, że wielokrotnie zgłaszał przełożonym pogarszający się stan zdrowia. Rozważał wizytę u lekarza, jednak paraliżował go strach przed zwolnieniem i utratą dochodów, co automatycznie odcięłoby jego rodzinę w Gazie od wsparcia finansowego.
„Potrzebowałem pieniędzy, żeby utrzymać siebie i wspierać rodzinę. Dlatego każdego dnia zbierałem siły i szedłem do pracy, mimo bólu” – opowiada.
Ostatecznie 29-latek wylądował w szpitalu. Choć sam początkowo obawiał się schorzenia nerek, szczegółowe badania ujawniły poważne uszkodzenia kręgosłupa. Z udostępnionej dokumentacji medycznej wynika, że u pacjenta zdiagnozowano dyskopatię odcinka lędźwiowo-krzyżowego oraz wypukliny krążków międzykręgowych.
Kluczowy jest zapis w zaświadczeniu lekarskim z 23 września, w którym specjalista wprost powiązał pojawienie się bólu i zaostrzenie stanu kręgosłupa z pracą polegającą na dźwiganiu ciężarów. Taki werdykt medycyny był dla cudzoziemca ciosem. Utrzymujący się z pracy własnych rąk mężczyzna stracił możliwość zarobkowania i stanął przed koniecznością długotrwałej rehabilitacji.
„Powiedzieli mi, że potrzebuję fizjoterapii i leczenia. Nie mogę wykonywać takiej pracy fizycznej, bo mój stan może się pogorszyć” – tłumaczy.
Fadel Hajjaj stracił pracę w serwisie Dott. Został bez środków do życia
Zatrudnienie Fadela zakończyło się w połowie sierpnia. Zdaniem 29-latka, kierownictwo wykorzystało jego ostrą wymianę zdań z innym pracownikiem jako oficjalny powód do rozwiązania współpracy. Sam zainteresowany nie ma jednak wątpliwości, że faktyczną przyczyną zwolnienia były jego narastające problemy ze zdrowiem, na które od dawna narzekał.
Bilans niespełna czteromiesięcznej pracy w magazynie okazał się tragiczny. Mężczyzna, który uciekł przed piekłem wojny, by ratować bliskich, został całkowicie bez grosza, bez posady i z uszkodzonym kręgosłupem.
Palestyńczyk próbował jeszcze znaleźć inne wyjście z kryzysu i zatrudnił się jako kurier, mając nadzieję na podreperowanie budżetu. Bardzo szybko musiał jednak zrezygnować również z tego zajęcia, ponieważ nasilający się ból pleców całkowicie uniemożliwił mu wykonywanie obowiązków. Po raz kolejny został bez żadnych środków do życia.
„Nie mogę znaleźć pracy. Jestem tutaj nowy, nie mówię po polsku. Mogę wykonywać właściwie tylko pracę fizyczną, ale przez ból kręgosłupa nie jestem już w stanie tego robić” – opowiada.
Największym obciążeniem psychicznym jest dla niego bezradność wobec losu najbliższych w Strefie Gazy. Zamiast wysyłać im tak potrzebne wsparcie finansowe, sam musi teraz walczyć o przetrwanie i opłacenie dalszego leczenia w Polsce.
Praca na umowę zlecenie bez badań lekarskich. Interwencja związkowców w Dott
Mimo że Fadel przez sześć dni w tygodniu przychodził do tego samego magazynu, podlegał kierownictwu, miał sztywno określone godziny i wykonywał identyczne zadania, formalnie był zatrudniony na umowę zlecenie. Co więcej, przed dopuszczeniem do dźwigania ciężarów pracodawca w ogóle nie skierował go na badania medycyny pracy.
Kontrakty cywilnoprawne nie dają takiej ochrony jak etat, pozbawiając zatrudnionych płatnego urlopu i uzależniając zasiłek chorobowy od dobrowolnych składek. Jak ustalił Związek Syndykalistów Polski, Palestyńczyk nie posiadał odpowiedniego ubezpieczenia, więc po utracie zdrowia nie przysługiwały mu żadne świadczenia z ZUS.
Działacze związkowi wspierający 29-latka otwarcie zastanawiają się, czy przy tak zorganizowanym trybie pracy stosowanie umowy zlecenia było w ogóle zgodne z prawem.
Kwestia ta została poruszona podczas bezpośredniego spotkania reprezentantów ZSP z przedstawicielem firmy Dott. Rozmowa dotyczyła braku badań wstępnych, wyczerpującego charakteru pracy mechanika oraz odpowiedzialności przedsiębiorstwa za utratę zdrowia przez podwładnego.
„Praca mechanika na takim stanowisku, na którym pan był zatrudniony, jest to, jakby nie było, praca fizyczna” – przyznał anonimowy pracownik Dott w rozmowie z przedstawicielami związku.
Rozmówca argumentował jednocześnie, że polskie przepisy nie nakładają obowiązku przeprowadzania badań medycyny pracy w przypadku zleceniobiorców. Pytany o kwestię wzięcia odpowiedzialności za obecny stan zdrowia Fadela, zadeklarował jednak wprost.
„Nie uchylamy się nigdy od żadnej odpowiedzialności” – oświadczył.
Fakty są jednak takie, że stan zdrowia Palestyńczyka wciąż jest poważny, a dokumentacja medyczna jednoznacznie wiąże schorzenie z dźwiganiem ciężarów w magazynie. W ocenie zaangażowanych w sprawę związkowców, pracodawca nie ma prawa uchylać się od konsekwencji tej sytuacji.
Związek Syndykalistów Polski wspiera Palestyńczyka. Walka o rekompensatę od emTransit
Wsparcia poszkodowanemu cudzoziemcowi udzielił Związek Syndykalistów Polski (ZSP). Jest to organizacja, która na co dzień pomaga osobom pracującym bez legalnych umów, pozbawionym należnych świadczeń oraz takim, które znalazły się na życiowym zakręcie.
„Po prostu zależy nam na tym, żeby wszystkim pracownikom się dobrze żyło. Żeby każdy miał jakieś minimum, czyli umowę o pracę, możliwość pójścia na zwolnienie. Nic wielkiego” – tłumaczy Zenobia Żaczek ze Związku Syndykalistów Polski.
Przedstawiciele organizacji zwracają uwagę, że na nadużycia najbardziej narażeni są obcokrajowcy oraz osoby z niepełnosprawnościami. Brak znajomości polskiego prawa sprawia, że grupy te często nie są w stanie samodzielnie walczyć o swoje racje.
„Staramy się doprowadzić do tego, żeby ci pracownicy mieli świadczenia, które im przysługują z racji wykonywanej pracy. Żeby byli traktowani jak pracownicy etatowi, z prawem do L4, płatnego urlopu i odpowiedniego ubezpieczenia” – wyjaśnia Zenobia Żaczek.
Reprezentując interesy Fadela, działacze ZSP skierowali oficjalne pismo do firmy emTransit, która odpowiadała za zatrudnienie przy obsłudze hulajnóg Dott. Związkowcy zażądali wypłaty rekompensaty i wzięcia odpowiedzialności za utratę zdrowia przez byłego mechanika.
Firma emTransit i Dott odpowiadają na zarzuty. Odmowa wypłaty odszkodowania
Roszczenia finansowe zostały jednak w całości odrzucone przez spółkę emTransit. W oficjalnym dokumencie datowanym na 21 października 2026 roku, pod którym podpisał się prokurent przedsiębiorstwa, firma kategorycznie odmówiła wypłaty jakichkolwiek pieniędzy byłemu pracownikowi.
„emTransit sp. z o.o. nie uznaje zgłoszonych roszczeń ani co do zasady, ani co do wysokości, i odmawia ich zapłaty. Twierdzenia zawarte w wezwaniu nie zostały wykazane” – czytamy w dokumencie.
Mimo odmowy, ZSP zapowiada dalszą walkę w imieniu 29-latka. Dziennikarze zwrócili się również bezpośrednio do centrali firmy Dott, prosząc o ustosunkowanie się do zarzutów i przedstawienie własnego punktu widzenia na tę sprawę.
„Spółka zapoznała się ze zgłoszonymi roszczeniami i przedstawiła swoje stanowisko w tej sprawie bezpośrednio zainteresowanemu. Ze względu na indywidualny charakter sprawy oraz poszanowanie prywatności byłego zleceniobiorcy nie będziemy udzielać dodatkowych informacji ani komentować szczegółów sprawy na forum publicznym” – przekazał redakcji zespół prasowy Dott.
Obecnie Fadel wciąż nie ma pracy, kontynuuje leczenie i z pomocą związkowców domaga się zadośćuczynienia, nie wiedząc, czy kiedykolwiek odzyska pełną sprawność fizyczną. Uchodźca ze Strefy Gazy, który przyjechał do Polski, by ratować swoją rodzinę, sam znalazł się na skraju przetrwania i nie jest w stanie wysyłać bliskim żadnych pieniędzy.
