Spis treści
Niezwykła willa na Saskiej Kępie. Kiedyś była dumą Warszawy
Przy ulicy Estońskiej 6 na warszawskiej Saskiej Kępie znajduje się budynek, który przed laty był jednym z ciekawszych przykładów nowoczesnego myślenia o architekturze. Mowa o willi zaprojektowanej przez Jadwigę Dobrzyńską i Zygmunta Łobodę. Powstała na początku lat 30. XX wieku jako ich własny dom, ale jednocześnie miała pełnić funkcję miejsca pracy.
Saska Kępa była wówczas dzielnicą, w której chętnie osiedlali się architekci i projektanci poszukujący nowych rozwiązań. Powstawały tam budynki odbiegające od tradycyjnych form, a dom Dobrzyńskiej i Łobody doskonale wpisywał się w ten nurt.
Projekt willi przygotowano prawdopodobnie już w 1929 roku. Prace budowlane rozpoczęły się w lipcu 1932 roku, a już w maju następnego roku architekci mogli wprowadzić się do swojego domu. Co ciekawe, budowali go systemem gospodarczym, a więc samodzielnie organizowali i nadzorowali realizację przedsięwzięcia.
Architektoniczna perełka stolicy
Dom przy Estońskiej 6 miał zupełnie inną formę niż tradycyjne wille kojarzone z przedwojenną Warszawą. Architekci postawili na prostą, geometryczną bryłę, jasne elewacje i duże przeszklenia. Budynek był wysoki i stosunkowo wąski, a jego wygląd nawiązywał do modernistycznych koncepcji, które zyskiwały wówczas popularność w Europie.
Co ciekawe, w projekcie można dostrzec inspiracje twórczością Le Corbusiera. Charakterystyczne były między innymi długie pasy okien, płaski dach z tarasem oraz częściowe podniesienie bryły budynku na podporach. Architekci zadbali również o detale - wykorzystali m.in. luksfery, czyli szklane pustaki, które pojawiły się zarówno przy wejściu, jak i we wnętrzu domu.
Dalsza część artykułu znajduje się pod galerią.
Willa Dobrzyńskiej i Łobody na Estońskiej 6
Willa na Saskiej Kępie niszczeje. Jest ujęta w ewidencji zabytków
Dziś trudno mówić o dawnej świetności budynku przy ulicy Estońskiej. Willa, która przed laty była prezentowana na łamach prestiżowego czasopisma "Architektura i Budownictwo", znajduje się w złym stanie i popada w ruinę. Jej historia ponownie zwróciła uwagę na problem ochrony wartościowych obiektów architektonicznych w stolicy.
Jak opisuje serwis „Architektura-Murator”, budynek znajduje się w gminnej ewidencji zabytków. Nie oznacza to jednak automatycznie, że zostanie odtworzony w pierwotnym kształcie.