Spis treści
- Proces w sprawie zabójstwa Ani i Marty. Oskarżony Tomasz T. wyproszony z sali
- Zaginięcie nastolatek pod Radzyminem. Świadek Artur P. ujawnia kulisy imprezy
- Pełnomocnik rodziny o zeznaniach Artura P. i strachu przed Tomaszem T.
- Obrońca Tomasza T. odpowiada na zarzuty. Chodzi o dowody w sprawie zabójstwa
- Świadek Artur P. ukrywał prawdę od 2001 roku. Bał się oskarżonego
- Archiwum X rozwiązało zagadkę zaginięcia Ani i Marty z 2000 roku
W piątek 20 listopada przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie odbyła się druga odsłona procesu w sprawie zabójstwa Ani i Marty z 2000 roku. Na ławie oskarżonych zasiadają Tomasz T. oraz Krzysztof R. Tego dnia sąd wysłuchał wyłącznie jednego świadka, którym był zeznający jako pierwszy Artur P. Mężczyzna bardzo dokładnie zrelacjonował wydarzenia, które widział i słyszał podczas tragicznej nocy w okolicach Radzymina.
Proces w sprawie zabójstwa Ani i Marty. Oskarżony Tomasz T. wyproszony z sali
Jeszcze przed rozpoczęciem składania zeznań na sali sądowej doszło do ostrej wymiany zdań. Obawiający się o własne bezpieczeństwo Artur P. złożył wniosek o przesłuchanie pod nieobecność jednego z oskarżonych. Prokurator błyskawicznie poparł tę prośbę i wskazał, że „sama obecność oskarżonego, biorąc pod uwagę jego karierę kryminalną, może wpływać na swobodę wypowiedzi”. Z kolei pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zaznaczył, iż „sam wzrok oskarżonych może działać paraliżująco”.
Takie rozwiązanie spotkało się ze sprzeciwem obrońców, którzy powołali się na „święte prawo do obrony” i dziwili się, w jaki sposób samo spojrzenie miałoby onieśmielać zeznającego mężczyznę.
Po krótkiej naradzie skład sędziowski zaakceptował jednak prośbę świadka P. Sąd uznał, że obecność Tomasza T. faktycznie mogłaby ograniczać swobodę wypowiedzi przesłuchiwanego, w związku z czym oskarżony musiał opuścić salę na czas składania zeznań.
Zaginięcie nastolatek pod Radzyminem. Świadek Artur P. ujawnia kulisy imprezy
Feralnej nocy Artur P. kierował białym Mercedesem Sprinterem, którym przewoził grupę mężczyzn. Przed sądem wyjaśnił, że dostarczył pasażerów na zlokalizowaną w Rejentówce pod Radzyminem działkę leśną, gdzie trwała już zakrapiana alkoholem impreza przy ognisku.
W pewnym momencie jeden z braci "Diabłów" (pseudonim mężczyzn − red.) zaczął się awanturować i stłukł szybę. Wtedy Tomasz T. zaczął go okładać. Spanikowałem, chciałem jechać do domu − relacjonował świadek.
W tym samym czasie na pierwszym piętrze budynku znajdującego się na posesji miały przebywać dwie zaginione nastolatki oraz siostra właściciela działki. Gdy bójka dobiegła końca, Artur P. siedział w aucie gotowy do odjazdu, a wówczas do pojazdu pospiesznie wpadł Tomasz T.
Szybkim krokiem wskoczył do samochodu i powiedział: "spie****aj, spie****aj" − zeznał w sądzie świadek.
Później padły jeszcze stwierdzenia odnoszące się bezpośrednio do jednej z zaginionych nastolatek. Ze względu na to, że fragmenty tych zeznań są niezwykle makabryczne i wstrząsające, podjęliśmy decyzję o rezygnacji z ich publikowania w niniejszym tekście.
Pełnomocnik rodziny o zeznaniach Artura P. i strachu przed Tomaszem T.
Reprezentujący bliskich jednej z ofiar adwokat Bartosz Marczak zwrócił uwagę na ogromną wagę słów wypowiedzianych przez Artura P. Prawnik zaznaczył również, że cały proces stanowi niezwykle bolesne doświadczenie dla rodziny zamordowanej nastolatki.
Ich córka została pozbawiona życia zupełnie bez powodów, tylko i wyłącznie dlatego, że znalazła się w nieodpowiednim czasie i miejscu pośród osób, które były chore do tego, żeby takiego czynu się dopuścić – powiedział adwokat.
Reprezentant rodziny odniósł się także do postawy przesłuchiwanego mężczyzny na sali rozpraw. Według mecenasa Artur P. zmagał się z widocznym zdenerwowaniem, a lęk przed Tomaszem T. wciąż stanowi dla niego potężne brzemię.
Świadek był niezwykle zestresowany, ręce mu drżały, a strach przed oskarżonym Tomaszem T. odcisnął piętno na jego psychice. Mimo ogromnego napięcia emocjonalnego jego depozycje są logiczne, zbieżne i dokładnie przedstawiają tok zdarzeń, w tym wątek dotyczący ewentualnego użycia broni, w zakresie, w jakim świadek w nich uczestniczył lub posiadał o nich bezpośrednią wiedzę – podkreśla adw. Bartosz Marczak.
Obrońca Tomasza T. odpowiada na zarzuty. Chodzi o dowody w sprawie zabójstwa
Zupełnie inaczej na sprawę patrzy reprezentujący Tomasza T. adwokat Andrzej Jan Przyborowski. Prawnik kategorycznie podważa wartość zebranych w śledztwie dowodów i zaznacza, że oskarżony nie przyznaje się do winy.
Materiał dowodowy jest niskiej próby i chcę to oficjalnie i stanowczo powiedzieć. Uważam, że mój klient jest niewinny. Nie przyznaje się do winy – powiedział adw. Andrzej Jan Przyborowski, obrońca Tomasza T.
Świadek Artur P. ukrywał prawdę od 2001 roku. Bał się oskarżonego
Świadek Artur P. ujawnił, że składał już zeznania w tym śledztwie w 2001 roku, jednak wówczas zataił prawdę przed organami ścigania.
Zrobiłem to z obaw. Wtedy prawdy nie zeznałem z uwagi na strach. Tomasza T. bali się i boją się wszyscy − tłumaczył przed sądem. Mężczyzna zaznaczył przy tym, że drugi z oskarżonych, Krzysztof R., jest mu zupełnie obcy i nigdy nie zaobserwował go w obecności zaginionych nastolatek.
Archiwum X rozwiązało zagadkę zaginięcia Ani i Marty z 2000 roku
Tajemnicze zniknięcie Ani K. oraz Marty Sz. z sierpnia 2000 roku przez przeszło dwadzieścia lat stanowiło jedną z najtrudniejszych spraw w historii polskiej kryminalistyki. Nastolatki uczestniczyły w radzymińskim festynie, skąd miały udać się do domów, jednak wszelki ślad po nich przepadł.
Rozwiązanie sprawy przyniosły dopiero działania funkcjonariuszy z policyjnego Archiwum X. Śledczy zestawili szczegółową analizę danych telekomunikacyjnych z nowymi relacjami świadków, którzy po latach zdecydowali się mówić, co w grudniu 2024 roku zaowocowało ujęciem Tomasza T. oraz Krzysztofa R.
Podczas pierwszej odsłony procesu prokurator Aleksandra Piasta-Pokrzywa wskazywała, że upływ czasu zadziałał w tym przypadku na korzyść organów ścigania. Przez lata dawne powiązania i solidarność w miejscowym półświatku przestały istnieć, a lęk świadków wyraźnie zmalał. Zestawienie tego faktu z nowoczesnymi metodami badania logowań do stacji BTS umożliwiło sformułowanie aktu oskarżenia, chociaż szczątków zamordowanych dziewcząt nie udało się odnaleźć do dzisiaj.
Oskarżyciel publiczny wnosi o wymierzenie sprawcom kary dożywotniego więzienia, podczas gdy podważająca dowody obrona Tomasza T. konsekwentnie zapewnia o jego niewinności. Ostateczny wyrok w tej sprawie wyda sąd. Dla bliskich zamordowanych Ani i Marty kluczowe jest nie tylko samo wymierzenie sprawiedliwości, ale także odnalezienie ciał nastolatek, co pozwoliłoby na ich godny pochówek po przeszło 26 latach od tragedii.