- W czasie Powstania Warszawskiego służył jako łącznik w batalionie „Kiliński”, później także w Harcerskiej Poczcie Polowej.
- Po kapitulacji Warszawy trafił do niemieckiej niewoli. Do Polski wrócił w październiku 1945 roku.
- Po wojnie został naukowcem – w 1989 roku uzyskał tytuł profesora. Był autorem licznych publikacji i skryptów.
Od Szarych Szeregów do Powstania Warszawskiego
Tadeusz Wojciechowski został wprowadzony do konspiracji około 1942 roku przez kolegę z harcerstwa. Działał pod pseudonimem „Olek” i należał do Szarych Szeregów.
1 sierpnia 1944 roku, gdy nie pojawił się łącznik mający wskazać miejsce walki jego macierzystego oddziału, razem z kolegą dołączył jako ochotnik do batalionu „Kiliński”. Pełnił tam funkcję łącznika. Od połowy sierpnia służył w Harcerskiej Poczcie Polowej w Śródmieściu Północnym.
Po kapitulacji powstania trafił do niemieckich obozów jenieckich – najpierw Stalagu XI B Fallingbostel, a następnie Stalagu VI J Dorsten. Do kraju wrócił w październiku 1945 roku.
Po wojnie poświęcił się nauce
W 1948 roku rozpoczął studia w Katowicach. Zajmował się ekonomiką przedsiębiorstw, marketingiem dóbr produkcyjnych, zarządzaniem i planowaniem marketingowym. W czerwcu 1989 roku uzyskał tytuł profesora. Napisał liczne publikacje naukowe i skrypty.
Został uhonorowany wieloma odznaczeniami, w tym Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
„Warszawa będzie o Panu pamiętać”
O śmierci profesora poinformowało Muzeum Powstania Warszawskiego. Wspomnienie opublikował także prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski.
„Panie Tadeuszu – dziękujemy za wszystko. Warszawa będzie o Panu pamiętać” – napisał. Ostatnie lata życia prof. Wojciechowski spędził w podwarszawskich Markach.